مهربانو جانم،از آدم ها هیچ وقت انتظار جبران نداشته باش.بابت هر کاری که برایشان کردی، هر محبتی که روا داشتی، هر ایثاری که کردی و هر وقتی که برایشان صرف کردی، هرگز انتظار جبران نداشته باش.نه برای اینکه تو مستحق آن نیستی. نه.انتظار نداشته باش فقط و فقظ برای اینکه روح و ذهن خودت آرام تر باشد. برای اینکه کمتر زخم ببینی از رفتار آدم ها.واقعیت اینه که درصد بسیار ناچیزی از آدم ها قدرشناس و با توجه هستند و درصد بیشماری فقط تا زمانیکه منافع شان تامین شود کنار تو خواهند بود.مراقب روح مهربونت باش زیبا جانم.همیشه خوب باشی.کسی که بی وقفه دوستت دارهپدر. + نوشته شده در دوشنبه شانزدهم بهمن ۱۴۰۲ ساعت 16:14 توسط بابک بحرینی  |  ادامه مطلب

مهربانوی زیبایم،کاش شایسته تر می بودم برایت، کاش آنگونه بگردد که در آخر شرمسار نباشم.راه را اشتباه آمدم، اما ببخش به اینکه راهنمایی و مرشدی نبود، همه را خود آموختم، ببخش که بد آموختم.کاش فرصتی دوباره بود...کاش برای تو نیک بگردد، ای کاش برای تو به خوشی بگردد تا هرگز با خود نگویی راه را اشتباه آمدم...نازنینم، همه ی آنچه مانده را فدای خوشحالی تو خواهم کرد... کاش بیش از این در توان داشتم.کاش بهتر بگردد... + نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم آذر ۱۴۰۲ ساعت 16:44 توسط بابک بحرینی  |  ادامه مطلب

زیبای من،عزیز پدر با دقت بخون. بارها بخون.می تونم بهت بگم این روزها تقریبا همه ی روابط آدم ها شده بده بستون (معامله کردن). شاید هم همیشه اینطور بوده.اگر بخوای آسیب کمتر و بهره ی بیشتری ببری و قدری رفاه بیشتری داشته باشی باید باید باید باید داد و ستد یا معامله گری یا به زبون ساده بده بستون رو یاد بگیری.اول از همه بدون کسی عاشق چشم و ابروت نیست (تاکید می کنم هیچ کسی)، هر کسی چیزی به تو بده بدون که از تو یا چیزی میخواد یا انتظاری داره که باید اجابت کنی (به قول قدیمی ها: سلام گرگ بی طمع نیست). بدون کسی چیزی رو همین طوری و بدون اینکه خودش نفعی داشته باشه به تو نمیده، پس هر وقت کسی همچین اداعایی کرد که بی منظور داره بهت لطفی می کنه یا چیزی بهت میده حتما احتیاط کن، فکر کن و دقت کن، همه ی جوانب رو بررسی کن که ناخواسته و در اثر بی احتیاطی توی دامی نیافتی که نتونی خودت رو نجات بدی یا ضرری کنی که نشه جبرانش کنی. (در ضمن هیچ وقت لطف و پیشکشی هیچ کسی رو بی پاسخ نگذار، حتی وقتی اون شخص توقعی از کاری که برات کرده یا چیزی رو بهت هدیه داده نداره. چرا؟ چون اگر جبران نکنی یه روزی منت ش رو بهت تحمیل می کنه. حتی بهت میگم هدیه ای رو که میدونی نمی تونی جبران کنی با رعایت ادب و احترام قبول نکن. من نمی تونم این هدیه رو بپذیرم)دوم اینکه هیچ وقت در انجام معامله با عجله و بی گدار به آب نزن. حول نشو. همیشه درست فکر کن و شرایط رو خوب و سر فرصت بررسی کن و ببین در هر معامله چی بدست میاری و چی رو باید از دست بدی، و آیا چیزی که بدست میاری در برابر چیزی که بدست میاری ارزشش رو داره؟ هر چه چیزی که بدست میاری ارزش بیشتری داشته باشه بردی و در غیر این صورت باختی.سوم اینکه قبل از ورود به معامله از قیمت و ارزش واقعادامه مطلب

دخترکم،

چقدر حرف با تو دارم، و چقدر این کلمات ناتوان هستند در رساندن آنچه در ذهن من آشوب می کند، کاش این واژه ها یاری کند تا با تو بگویم...

دوستت دارم عزیز پدر

نیکای عزیزم،داشته ها و برتری هات رو برای همه و همه جا آشکار نکن، اگر ثروتی داشتی، اگر علمی داشتی، اگر هنری داشتی، اون رو برای آدم ها عیان نکن، مگر اینکه الزام و دلیل موجه برای خودت وجود داشته باشه. ازادامه مطلب

زیبای منبرای هنر جایی در گوشه ی زندگیت باز کن، مقداری از وقتت رو همیشه صرف یاد گرفتن و تمرین هنر کن. فرقی نمی کنه چه هنری، میتونه خطاطی باشه، نقاشی، موسیقی و نوازندگی یا هر هنر دیگه ای.هنر حداقل برات ادامه مطلب

نازنینم،هر روز کتابی در دست داشته باش و مطالعه کن. هر روزی رو که بدون کتاب خوندن به آخر برسونی شک نداشته باش که چیز مهمی رو از دست دادی.وقتت رو به خوندن کتاب های ارزشمند بگذرون. هر کتابی رو با ذهنی بادامه مطلب

دخترکم،از آفت های ذهن ما آدم ها قضاوت کردنه. ذهن ما و ناخودآگاه ما به سمت قضاوت کردن تمایل داره. همدیگر رو قضاوت و گاه ملامت می کنیم.دخترم تمرین کن، ذهنت رو آموزش بده تا در مورد دیگران قضاوت نکنی، براادامه مطلب

نیکای من،جایی خواندم که از حکیمی پرسیدند: "سخت ترین کار در نزد تو چیست؟"، حکیم پاسخ داد: "خودشناسی." باز از او پرسیدند: "آسان ترین کار را چه می دانی؟" وحکیم پاسخ داد: "نصیحت کردن دیگران".دختر عزیزم، هادامه مطلب

زیبای من،همه در زندگی رازهایی دارند، کارهایی کردند و اشتباهاتی. همه نقاط ضعفی دارند. تو هم خواهی داشت. اما عزیز پدر، رازهات رو برای خودت حفظ کن، سفره ی دل و زندگی ت رو برای کسی باز نکن.واقعیتِ آدم ها ادامه مطلب

زیبای من،آدمی ضعیف و شکننده به دنیا میاد و ناتوان از این دنیا میره، اما میانه ی این مسیر جوانی ست، دوره ای که مثل باد میگذره، جوانی تنها مقطعی از زندگی ست که توانایی های هر انسانی در نهایت خودش هست، اادامه مطلب

دختر عزیزم،آدمی به تبعیت از طبیعت و خلقتش موجودی ست که بصورت اجتماعی و در جمع زندگی می کنه. گروه های کوچک آدم ها در قالب خانواده شکل می گیرن و خانواده ها جامعه رو بوجود میارن. و جامعه ی انسان ها نقطعهادامه مطلب

نازنینم،بزرگ تر که بشی احتمالا هنوز توی مدرسه ها و بین درس هایی که یادت میدن، یا شاید توی مراسم عزاداری آیینی مسلمون ها، زیاد از اهل کوفه بشنوی. کوفه شهری در عراق که در دوره ای مرکز خلافت حاکم های اسلادامه مطلب

دخترم، عزیز جانم،این منم، همونی که بابا صداش می کنی. شاید برای تو خیلی چیزها باشم، مثل بقیه ی بابا ها برای بچه هاشون، خیلی قوی، خیلی مهربون، خیلی چیزای خوب دیگه.اما دخترم منم یه آدمم، مثله همه ی آدم هادامه مطلب